Zeven stoelen die niemand meer wilde
Op dinsdag 15 september belde een facilitair coördinator van een kantoorpand aan de Kerkbrink met de werkplaats. Het pand ging leeg en de huurders vertrokken naar een kleiner onderkomen bij het station. Zeven directiestoelen met echte huidige bekleding stonden in de weg, en de opdracht was simpel: ophalen en afvoeren. Bram van den Berg reed erheen met de bus en kwam terug met een volle lading, waarna bij aankomst bleek dat het frame van elke stoel van massief beukenhout was, met pen-en-gatverbindingen die je tegenwoordig zelden ziet.
Drie stoelen hadden waterschade aan de zitting. Twee waren nog bijna gaaf. Bram zette ze niet bij het grofvuil, maar belde Daan Janssen, die dezelfde middag langsreed en een eerste inschatting maakte van wat vervangen moest worden en wat kon blijven. Het oordeel was niet meteen gunstig, want de schade aan de zittingen was groter dan op het eerste gezicht leek en het leer op de rug van twee stoelen was op meerdere plaatsen uitgedroogd.
Toch bleef het hout overeind.
Wat het schuim en het hout vertelden
Het oude schuim was op vier stoelen volledig doorgezakt, tot op het houten frame, en de veren in de zitting waren op twee plaatsen losgeraakt van de spanband, wat betekent dat er meer werk in zat dan de facilitair coördinator had voorspeld toen hij belde. Daan noteerde dat de bekleding op vijf stoelen te redden viel met een grondige reiniging, maar dat twee stoelen nieuw leer nodig hadden op de rug.
Hij rekende het door. Nieuw schuim, vier nieuwe spanbanden per stoel, twee vellen leer, plus het werk van het opnieuw vastzetten van de bekleding.
Sven van Leeuwen belde de volgende ochtend de eigenaar van het kantoorpand, die in eerste instantie lachte om het idee en zei dat hij ze juist weg wilde hebben omdat ze te oud waren voor het nieuwe pand. "Ik dacht dat jullie ze kwamen ophalen om ze weg te gooien", zei hij. "Nu hoor ik dat ze terugkomen." Hij vroeg om een schriftelijke bevestiging van de staat waarin de stoelen verkeerden, zodat er geen misverstand kon ontstaan over de eigendom, en die bevestiging is dezelfde week opgesteld en ondertekend.
Een prijs die op tafel kwam
De offerte bedroeg 1.240 euro voor alle zeven stoelen samen, inclusief het ophalen en het terugbrengen, wat minder is dan de helft van wat een vergelijkbare nieuwe stoel in een winkel in het centrum van Hilversum kost en dus precies het punt dat de eigenaar uiteindelijk overtuigde. Bram haalde het leer bij een leverancier in Amsterdam. Daan plande het werk in over twee weken verspreid. Sven hield de eigenaar op de hoogte via de mail.
Er zat een complicatie in. Een van de stoelen had een scheur in het frame bij de rugleuning, op een plek die je alleen ziet als je de bekleding eraf haalt, en dat is precies wat er bij het demonteren gebeurde. De scheur is gerepareerd met een houten inlegstuk en extra lijm. Zonder die reparatie was de stoel niet meer veilig te gebruiken. De kosten daarvan zaten al in de offerte verwerkt, dus de eigenaar betaalde niet meer dan het bedrag dat hij in eerste instantie had goedgekeurd.
Wat er in de Oosterstraat gebeurt
In de werkplaats aan de Oosterstraat 143 staan de zeven stoelen nu op een rij, elk met een label waarop de staat en de gekozen bekleding staan, en drie zijn klaar terwijl twee wachten op het laatste leer en twee nog uit elkaar moeten.
De eigenaar heeft al laten weten dat hij er een zesde bij wil laten doen. Het gaat om een stoel uit zijn eigen werkkamer in de wijk Trompenberg, met hetzelfde leer als de rest.
Voor de werkplaats betekent het een extra klus in een periode die normaal rustig is. September is meestal een maand waarin opdrachten voor banken en autostoelen langzaam op gang komen, en juist dan komt zo'n partij binnen, wat de planning iets opschuift zonder dat iemand hoeft over te werken. Het werk is verdeeld: Bram regelt het materiaal, Daan de administratie, Sven de afspraken met de eigenaar. De teruggebrachte stoelen zijn geen nieuw meubel, ze zijn zichtbaar ouder, maar ze gaan weer mee naar een kantoor en dat is meer dan waar ze twee weken geleden voor bestemd waren.
Wat dit zegt over de markt in Hilversum
De afgelopen maanden kwamen er meer van dit soort telefoontjes. Kantoren in het centrum en bij het station krimpen, en meubilair dat tien of vijftien jaar oud is, verdwijnt naar de container. Een deel daarvan is het redden waard, een deel niet, en het verschil zit bijna altijd in het frame: massief hout en metaal zijn te repareren, terwijl spaanplaat met een fineerlaag dat meestal niet is. Dat onderscheid maken mensen pas als ze het een keer hebben meegemaakt.
Sinds 2008 werken wij aan banken, stoelen en autostoelen. Het aantal opdrachten waarbij mensen eerst willen weten of iets nog de moeite waard is, groeit. Dat is geen trend die wij hebben bedacht. Het is een gevolg van wat er in de stad gebeurt: minder vierkante meters, meer verhuizingen, en een markt waarin een nieuw meubelstuk vaak duurder is dan een reparatie.
Wie twijfelt, kan langskomen. Maandag tot en met donderdag van 8:30 tot 17:00, vrijdag tot 15:00, in het weekend gesloten. Het adres is Oosterstraat 143, 1223 UR Hilversum. Bellen kan op 035 8749469, mailen naar [email protected].
